Podsumowanie spotkania z dnia 19.12.

III Słuchanie i V Współodpowiedzialni w naszej wspólnej misji

Najczęściej świadczymy o naszej relacji z Chrystusem w płaszczyźnie osobistej przez osobistą modlitwę, wychowanie dzieci w wierze, bycie spójnym (robię to, o czym mówię), w płaszczyźnie parafialnej poprzez uczestnictwo na Mszy św. i w nabożeństwach, posługa , w płaszczyźnie społecznej życie według przykazań Bożych, zewnętrzne oznaki pobożności (sutanna, medalik, różaniec itp.), wielodzietność.

 

Kiedy myślę, czym jest dla mnie parafia, to nasuwają się dwa sposoby rozumienia: wspólnota i jednostka administracyjna. 

Jeśli chodzi o wspólnotę to są to ludzie o tych samych wartościach, z którymi dążymy do wspólnego celu – życie wieczne, mamy możliwość wzrastania w wierze, jest tym bliższa im te relacje z ludźmi są bliższe. 

Jeśli chodzi o parafię jako administrację, to jest to budynek zarządzany przez gospodarza i służy ona wspólnocie – parafianom. Czasami te relacje na linii ksiądz-parafianin są bardzo formalne i przypominają relacje usługową. 

Pytanie, czy robimy wystarczająco, aby te relacje z ludźmi we wspólnocie parafialnej były bliskie i serdeczne. Czy są wykorzystane te potencjalne obszary, w których te relacje mogłyby stawać się coraz silniejsze. Myśląc o parafii jako organizacji, to nie do końca parafianie znają potrzeby kościoła (bo o tym wie gospodarz) i dlatego nie do końca jest możliwość zaradzenia im, czy wychodzimy z inicjatywą włączenia się w troskę o wspólne dobro jakim jest parafia i jej zaplecze materialne, czy zadajemy gospodarzowi pytanie potrzeby, którym moglibyśmy zaradzić.

 

Wszyscy mamy talenty i zdolności, którymi możemy służyć, czasami nie wiemy jak, bo nie wiemy na co jest zapotrzebowanie lub w jakiej formie mogłyby one posłużyć parafii. Widać otwartość na możliwość służenia, jednak potrzebna jest na tyle sprawna komunikacja (tu widać obszar do wypracowania), aby można było te talenty parafian wykorzystać.

 

To, co najbardziej nam utrudnia zaangażowanie się w życie parafii to brak czasu, lęk przed tym, że w tym zaangażowaniu zostaniemy sami (odpowiedzialność za przedsięwzięcia, które trzeba wykonać a często nie ma zaangażowania wśród innych). Bardzo często taką przeszkodą są zobowiązania zawodowe i rodzinne, jednak jest też duży obszar niewiedzy co do potrzeb parafii, zarówno materialnych jak i formacyjnych i co do tego, co można dla tej wspólnoty zrobić.

 

 

 

 

 

 

 

ROZWIĄZANIA DO WYPRACOWANIA  W RAMACH WYŁONIONYCH OBSZARÓW:

 

 

4. DOROŚLI, KTÓRZY SĄ POZA PARAFIĄ, WIERZĄCY NIEPRAKTYKUJĄCY LUB NIEODNAJDUJĄCY SIĘ (?) W SWOJEJ PARAFII

 

 

 

5. KOMUNIKACJA – SPOSOBY PRZEPŁYWU INFORMACJI DOTYCZĄCYCH POTRZEB PARAFII (KTO, KOMU, W JAKI SPOSÓB)

Wszelkie uwagi oraz artykuły na stronę od grup parafialnych proszę kierować mailem: dariusz.kuzma@mbnp.waw.pl

Witryna www.mbnp.waw.pl wykorzystuje cookies w celu poprawnej realizacji dostarczanych usług i informacji oraz w celach gromadzenia anonimowych informacji statystycznych.